مدیریت محترم مجله یکان
از من خواسته اید که درباره مرحوم دکتر هشترودی همسر عزیز از دست رفتهام چیزی بنویسم، چه بنویسم؟ … شما خوب میدانید که سخن گفتن دربارهٔ مردان بزرگ کار سادهای نیست. به خصوص اگر آن مرد مورد علاقه و محبت باشد. تصور میکنم اگر بگویم که دکتر هشترودی انسان استثنائی بود اشتباه نکرده ام. شاید شما هم با من هم عقیده باشید. بهتر است داوری دربارهٔ این انسان یکتا و کمنظیر را به دوستان دانشمند و شاگردان بیشمار او واگذار کرد که امیدوارم همگی چه در ایران و چه در اروپا و آمریکا راه او را بپویند. دربارهٔ مقام شامخ علمی همسرم اجازه دهید فقط به یادآوری این نکته اکتفا کنم که غالباً دانشمندان معاصر خارجی به طور مستقیم یا غیر مستقیم با او در مراوده بودند و نظرات او مورد توجه ایشان بود. دربارهٔ شایستگیهای ادبی و هنری و فلسفی دکتر هشترودی، این خوانندگان مقالات و شنوندگان سخنرانیهای او هستند که باید قضاوت کنند که این اندیشمند بلند پایه تا چه درجه در ادب و هنر و فلسفهٔ ایرانی و غربی تبحّر داشت. دربارهٔ احساس درون و خصوصیات اخلاقی دکتر هشترودی آنچه را که من میتوانم بگویم او یک انسان کامل بود که از شادی دیگر انسانها خوشحال میشد و از غم آنها رنج میکشید. بارها دیده بودم که به محض آگاهی از ناراحتی دیگران سرشک غم از دیدگانش جاری میشد. مهربانیهای او برای من و فرزندانش قابل شرح و بسط نیست ولی او تنها یک شوهر خوب برای من و یک پدر خوب و مهربان خانواده نبود. او همه نوجوانان را فرزندان خود میدانست و بارها میگفت: تنها شادی و بزرگترین و بهترین لذت زندگی من موقعی است که در کلاس یا خارج از کلاس، در مجامع عمومی یا خصوصی، با نوجوانان مشغول قال و مقال و درس و بحثم.
دکتر هشترودی همیشه اوقات حامی ستمدیدگان و رنج کشیدگان بود. ما با همهٔ اندوه و همه ناراحتیها، خوشحالیم که یادگارهای نیک دکتر هشترودی و عشق به انسان و انسانیت او را برای همیشه زنده نگاه میدارد.
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است در جریدهٔ عالم دوام ما.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر